sábado, 9 de enero de 2010

Josè Luis Pèrez-España. Sin copiloto no hay capitana.




Hace tres años murió mi amigo, mi cómplice, dejando desdicha y tristeza………..Recordando el ayer volvió a sonar una vez más el sonido de su voz en mis recuerdos.

Murió dejando un gran vacío, alegrías y pesares compartidos…………nos volvimos amigos una tarde y compartimos mucho tiempo juntos, lado a lado, frente a frente……

Fue un hombre genial, aficionado a la pintura y a la música, lector infatigable y algo crédulo, enemigo de todo dogmatismo, flexible, tolerante, liberal, ecologista, un conversador de todo; solíamos pasar horas riendo, soñando, volando, discutiendo miles de cosas de las cuales sabíamos o no, siempre terminábamos aprendiendo.

Tuvo el tiempo y la paciencia para escucharme, con él me atrevía a decir tonterías y reír por el solo hecho de saber que de tonterías también podíamos reírnos. Él pudo ver a través de la distancia desnudando mi alma sin temor a decepcionarlo, fue duro y tierno al mismo tiempo y fuerte en los momentos en que yo estaba equivocada dándome la contra cuando me sabía dueña de la absoluta razón, sabía discutir en los momentos en que me cerraba y me volvía terca y empecinada en algo.

Murió mi compañía en batalla, mi copiloto, el que siempre estaba ahí y soportaba mis malos ratos y quien muy a mi pesar siempre conseguía hacerme estallar a carcajadas cuando apenas amanecía.

Su amistad incondicional fue aleccionadora por el tiempo y las circunstancias y así encontramos que nuestra historia contada en primera persona funcionó como espejo permitiéndonos ver hasta las mismas entrañas y encontrar que se es fascinante y que hay días que los relatos se vuelven contradictorios, feroces, misteriosos y subyugantes……… hoy en un íntimo soliloquio donde acudo como voyeur silencioso recuerdo esos días; me hubiera gustado una muerte más lenta, más esperada, que nos permitiera jugar a las cartas mientras esperábamos por ella…………………..no pudo ser.

Nunca llegaste a la cita del viaje donde seríamos piratas…………………………


La Reina del Sur todavía te sigue extrañando.

domingo, 3 de enero de 2010

Reflex.




Rebut una dura lliçó i com ha dolgut ... ... .. com explicar el que sento si no sé el que és.

Tinc por de tenir por i això és estúpid, em veig al mirall i trobada trossos de reciclatge creatiu embonando per formar una peça completa i complexa d'un ésser absurd, abstracte i amorfes que embonan a la perfecció deixant buits i esquerdes a les parets de la meva temple permetent espiar els voyeurs meva ànima nua fent l'amor amb la meva ansietat a la tènue llum del meu ego.

sábado, 2 de enero de 2010

Kuanza Countdown.




Ya Countdown imeanza, ni karibu birthday yangu na mimi kuhisi kitu ajabu, kitu waliopotea na missing tu .......... kitu siku kumi na kumpiga jana walikuwa kunipa swali. Nini mipango yako ni birthday yako?

Je, ni mno kuuliza kuwa dyslexic?

viernes, 1 de enero de 2010

Primer dia................acá me tienes!!!




Tengo mil intenciones con este espacio, solo espero no quedarme dormida pronto!!!

miércoles, 25 de noviembre de 2009

Emperador Romano.

Hoy recordé que hubo una época en que yo tuve un gato, una de esas cosas peludas de cuatro patas que maúllan lastimosamente y arañan estropeándolo todo, y como alguna vez escuché no se donde que las de mi profesión necesitamos además de una escoba voladora un gato y un caldero me dije venga ya tengo al gato!!!!

Así que no quedó más remedio que ir a ver que clase de bicho me había tocado en la repartición, tssss tssss tssss craso error!!!!

-Tu no aprendes verdad? (Eso es voz de Isela Vega si acaso me haría reaccionar)

Era la cosa más fea que yo hubiera podido ver, sucio, polvoriento, herido, huraño, desconfiado, maloliente y para colmo de males triste, genial justo lo que necesitaba!!

Así de pronto me vi luchando para asear a un gato……………..los gatos se bañan? al día de hoy no estoy muy segura pero es que solo pensar en pulgas y fauna gatuna invadiendo mi hogar me da cierto repelús, no lo dejé libre hasta que estuvo limpiecito y esponjocito.

Una vez repuesta de tan dura faena el gato salió huyendo de mis cariñosas manos y fue a sentarse lo más alejado posible de mi, el me veía yo lo veía………………entonces las dudas me asaltaron, necesitaba un nombre, algo que lo definiera, pensé en Chocolate y me pareció ridículo, bomboncito tampoco era buena opción además el gato no ayudaba mucho y había que levantar su espíritu por tanto decidí llamarle Basilius Caèsar Augusto Tiberio Màximus Invictos. Ehh ehh.

Así aconteció que pasaban los días y el gato a lo suyo: maullar lastimosamente y arañar cuanto objeto se interpusiera a su paso, después tomó la costumbre de pasar horas en la cornisa y eso me ponía al punto de la histeria, hasta que llegó el día en que el felino en un acto de masoquismo puro se dejó caer del segundo piso. Noooo si este no era un gato simple, era todo un caso! Porque uno podría pensar que los gatos hacen eso y siempre caen sobre sus patas el instinto hace que giren y aterricen sobre de ellas pero este debía tener alguna clase de tara en su ADN porque lo que hizo fue romperse una pata.

De la sorpresa a la angustia y luego a la incredulidad, finalmente el paso a la furia que vino como rio desbordado y finalmente ahí estaba con el pobre bicho en lo del veterinario que luego de curarlo y viéndome por encima de sus gafas con voz grave dijo:

-Nombre………Yo, toda educada que soy le di el mio.
(Cara de pocos amigos, voz más áspera)

-Nombre del gato………. Basilius Caèsar Augusto Tiberio Màximus Invictos, orgullosa que estaba de su nombre.
Silencio
Silencio

Luego por fin la soltó musitando por lo bajo: con ese nombre hasta yo salto del balcón; y otra vez al ataque.

-Nombre

Gato, se llama gato en un tonito de voz que decía todo menos bonito. Cubrí los honorarios y Salí de ahí hecha una furia con un gato triste de pata rota.

Así pasaron los días cuidando a un gato traicionero y cruel que no bien sanó una tarde escapó dejándome preocupada por él. No, si lo mío no es grave, es peor. ¿Qué necesidad tenia yo de eso? Si a mi realmente no me gustan los gatos.

Desde entonces cada vez que escucho maullar un gato mi instinto de protección me hace salir de ahí sin mirar atrás.

lunes, 17 de agosto de 2009

No necesito decálogos firmados por dioses, ni diluvios, ni redenciones para saber qué es lo justo, qué es lo razonable, qué es lo que debemos hacer en este mundo que se derrumba mientras nos enamoramos.

Y para que todo no se pierda como lágrimas bajo la lluvia, como te dije un día en letras de Benedetti, no nos salvemos.........ya tengo una vida llena de deseos y sufrimientos, eso no me llena y sin embargo continúo buscando la respuesta en el viento aunque sé que me encantaría encontrarla una tarde de domingo en el sofá del salón bajo la misma manta que tú.

No necesito nada cuando sé que el mundo está habitado por alguien como tú, si las rosas vuelven a florecer y tienes las manos llenas de luciérnagas.

miércoles, 22 de julio de 2009

Sexe sur le papier ou la peau.



C'est une honte que certains hommes et les femmes seulement de stimuler leurs neurones (et aussi le corps) avec la traditionnelle systématique Follonica porno, où les filles comme si saut une classe d'aérobic au rythme qu'ils étaient vraiment des cris de feinte et scandaleuse (essayez une gémir au moins pendant dix minutes à leur propre rythme et de voir votre gorge en lambeaux).

Besoin d'une paire de bons yeux pour remarquer que la pornographie est partout, mais surtout besoin d'une paire d'yeux pour découvrir la possibilité de développer ses scènes érotiques.

Il ya le sexe, par exemple dans la littérature, car elle prend d'autres dimensions est bien formulée avec un contact intime qui rend plus probable que la commune de la pornographie, mais aussi avec une touche de “guarreza” ce qui le rend beaucoup plus réel que l'une de ces scènes hollywoodienne, où la poussière devient corps parfait des clips vidéo avec des pistes sonores et des environnements complexes de la moitié de la lumière qui semble être peu de poudre.

Le rôle du sexe dans l'avant, sans lumière, sans esthétique compositions, avec la complexité et la vraisemblance de la littérature narrative, avec de vraies femmes qui ont la cellulite et ne sont pas des contorsionnistes et des hommes qui sont peut-être pas des clous ou Osho tenir éjaculation comme patron dans son manuel de gymnastique sur le sexe tantrique.

La littérature traite du sexe dans son ensemble et en cela réside sa valeur: il sait une bonne baise avec quelqu'un est aussi composé de la complexité des détails d'un unbuckled Bassier ou peu de baisse de la sexy culotte de dentelle plutôt ont éclaté autour de la printemps. Texte sexe mérite d'être considérée comme la littérature quand elle comprend toutes les variables qui sévit et la pornographie mettant en scène des scènes de films classiques et Décaféination microfiltré laisser de côté. Mais quand caché ou ignoré ce que la pornographie ne serait pas nous imaginer.

Sur le papier ou la peau, à nous pruderie: Si vous aimez porno, une sorte de porno qui ne serait pas semblable au type de porno que nous avons accepté, mais à la fin de la porno. Pour certaines subtiles, d'autres plus de pétrole brut. Aucun être humain, homme ou femme, est exonérée de que vous voulez. Le problème est que la pornographie est d'identifier chaque personne et de maintenir une certaine protection de la vie privée dans ce domaine. Pour porno pour remplir sa mission de conduite, il devrait y avoir une certaine intimité en la matière. Bien que la littérature peut sauver cette intimité, il ya des questions sur la sexualité qui sont indicibles. Il est vrai qu'il n'y a rien à faire sur une audience, que ça soit. Mais parfois il est vrai qu'une image vaut mille mots, pour plusieurs raisons.

A inventé de nombreux termes pour décrire semblent sexuels d'une voiture. Il suffit de lire cette phrase: "Il a été l'un des pénis qui est agaçant. Lors de l'atelier m'a dit qu'ils avaient à descendre tout le clitoris afin de ne pas endommager l'extérieur de la vulve, mais apporté un levier mécanique gland vers le bas et en douceur ... .. Soyez prudent avec les mots, parce qu'ils peuvent être un grand ou un aphrodisiaque regeter final, à la fois dans la réalité du sexe comme dans la littérature.

Parfois, il est préférable d'oublier ces mots qui cherchent à désigner les unnamable. En ce sens, je préfère dire: Leurs doigts dans mon corps à la lumière de la lune, le feu a brûlé les mains avec passion mes entrailles. Comme vous l'avez en tête de puits de mon corps, les chaînes et les sanglots gémir cette chanson ...